Święte obrazy witrażowych okien

Święte obrazy witrażowych okien

Witraż przypomina nam, że istnieje coś pięknego poza światem, w którym żyjemy, szczególnie uzmysławiają nam to święte obrazy witrażowych okien.

Zadaniem witraży kościelnych jest zachęcanie do skupienia się na rzeczach Bożych i na katolickiej wierze. Witraże były i są używane jako element architektoniczny we wszystkich świątyniach wyznania chrześcijańskiego. Spełniały w nich rolę taką samą, jak święte obrazy zdobiące ściany kościołów.

Skupmy się na unikatowym temacie materii i atrybutów barwionych, szklanych katolickich okien.

„Sam Chrystus w znacznym stopniu wykorzystywał w swym nauczaniu obrazy, które były wcieleniem, ikoną niewidzialnego Boga”- twierdził papież Jan Paweł II.

Katolicki witraż to nieskończona ilość dzieł sztuki tworzonych przez wieki trwania wiary. Powstawały w pracowniach artystów witrażowych a ich przeznaczeniem było krzewienie wiary w kościołach, bazylikach, katedrach oraz klasztorach.

W kościele katolickim na barwnym szkle, zamontowanym w oknie, które było znane już w starożytnym Bizancjum, zaczęły powstawać cudowne obrazy. Ilustrowały, uzupełniały i przedstawiały w materialnej formie naukę kościoła katolickiego.

Tak, jak to ma miejsce we wszystkich witrażach kościelnych, głównym tematem w witrażu katolickim jest życie Jezusa, przypowieści o jego życiu, uczniach oraz wątki ze Starego Testamentu. Podczas gdy tematy i historie zawarte w większości witraży są podobne we wszystkich chrześcijańskich budowlach, niektóre obrazy witrażowe w kościołach katolickich są jedyne w swoim rodzaju i wyjątkowo związane z wiarą katolicką. Te katolickie dzieła sztuki witrażowej często odzwierciedlają większe znaczenie Błogosławieństwa Matki Boskiej, Stacji Krzyżowych, Sakramentów czy historii świętych.

W kościele katolickim instalowano w oknach witraże od zamierzchłych czasów, aby wspierały wiernych w oddaniu wierze i jednocześnie spełniały rolę edukacyjną.

W 1563 roku, w czasie trwania Soboru Trydenckiego poświęcono szczególną uwagę roli sztuki sakralnej w krzewieniu wiary katolickiej. Istniejące z tamtych czasów zapiski potwierdzają ten fakt: „W opowieściach o tajemnicach naszego odkupienia ukazanych w obrazach i innych przedstawieniach, ludzie są instruowani i utwierdzani w wierze. Te obrazy należy pamiętać i nieustannie utrwalać wśród ludzi ich zrozumienie”.

Dekrety, jakie były efektem Soboru wyjaśniały, że celem sztuki sakralnej, w tym witraży, jest wychowanie oglądających go ludzi w doktrynie katolickiej, dzięki zilustrowanym w ten sposób prawdom wiary katolickiej.

W czasach nowożytnych Kościół wszedł na drogę partnerstwa ze sztuką, co dało wspaniały efekt, jakim są piękne,  święte obrazy witrażowych okien.

Papież Jan Paweł II powiedział: „Kościół potrzebuje sztuki w celu przekazania wiadomości powierzonych mu przez Chrystusa. Sztuka musi uczynić odczuwalnym i możliwie atrakcyjnym świat Ducha, niewidzialnego Boga. Sztuka musi tłumaczyć wiarę w sobie właściwy sposób, tak by była łatwiej przyswajana przez ludzi. Sztuka ma wyjątkową zdolność do tłumaczenia informacji na kolory, kształty czy dźwięki, które pobudzają intuicję i wyobraźnię tych, którzy oglądają i słuchają. Sztuka czyni to wszystko, nie pozbawiając jednocześnie wiadomości, jaką ze sobą niesie, jej transcendentalnej wartości oraz aury tajemniczości.”

Od Narodzenia Chrystusa, Golgoty, Zmartwychwstania, Nauk Chrystusa i dalej po wydarzenia opisane w pismach Apostołów, biblijne słowo stało się obrazem, muzyką i poezją wypełnioną tajemnicą wiary.

Podczas gdy  w prawie wszystkich kościołach dominują witraże przedstawiające Chrystusa, apostołów i ich uczniów, opowieści biblijne i sceny ze Starego Testamentu, w kościele katolickim większe znaczenie mają inne obrazy zaklęte w witrażach. Należy do nich wizerunek Najświętszego serca Jezusa.

Witraże przedstawiające Najświętsze Serce Jezusa obrazują fizycznie jego serce, które reprezentuje Jego boską miłość do ludzkości. Wizerunek ten był i jest przedstawiany przede wszystkim w kościołach rzymsko – katolickich, Anglo-katolickich a także kościołach luterańskich. Najświętsze Serce Jezusa jest często przedstawiane w witrażach jako płonące Serce, świecące światłem boskim, jako serce przebite lancą, otoczoną koroną cierniową lub z krzyżem czy krwawiące. Czasami obraz na witrażu przedstawia  Jezusa z Jego rannymi rękami wskazującymi na serce. Najświętsze Serce podkreśla główną koncepcję kościoła katolickiego – miłość Jezusa. Rany i korona cierniowa nawiązują naturalnie do sposobu śmierci Jezusa a ogień reprezentuje moc jego miłości.

W dalszej części tego specyficznego przewodnika po katolickich witrażach poznamy kolejne wizerunki wyróżniające te wyjątkowe witraże na tle innych tego typu dzieł sztuki sakralnej.

 

 

Odpowiedz

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Sprawdź również

Niezwykłe muzeum sztuki szklanej w Japonii

Niezwykłe muzeum sztuki szklanej w Japonii

Sztuka szklarska kraju kwitnącej wiśni zyskała już światową sławę, dlatego warto odwiedzić niezwykłe muzeum sztuki ...